diseño solar abierto

Gorące punkty na panelach słonecznych

 -- przyczyny, zapobieganie i kontrole w fabryce





Gorące punkty na panelach słonecznych: przyczyny, zapobieganie i kontrole w fabryce

Punto Caliente

Gorący punkt to mała część panelu słonecznego, która nagrzewa się znacznie intensywniejszo niż resztka panelu, co powoduje większe zużycie energii i może doprowadzić do uszkodzenia całego panelu. Szacunki z branży wskazują, że jeden taki punkt może odpowiadać za 5–15% strat energii w całym panelu, a panele z nawroty występującymi gorącymi punktami mają o 30–50% krótszy okres eksploatacji. Te wartości są celami, których musimy się trzymać przy projektowaniu, ale nie stanowią gwarancji dla konkretnych projektów. Mechanizm powstania gorących punktów jest zawsze ten sam: jedna z komórek panelu jest zasłonięta lub uszkodzona, co powoduje, że prąd generowany przez zdrowe komórki musi przepływać przez tę uszkodzoną komórkę, generując ciepło. Strategia zapobiegania problemowi wynika z tego mechanizmu – należy zapewnić jednolite oświetlenie wszystkich komórek panelu oraz uniknąć włączenia słabych komórek do obwodów prądowych.

Jak powstają gorące punkty na panelach słonecznych

Komórki w modulecie są połączone szerejowo, więc przez wszystkie przepływa ta sama prąd. Gdy jedna komórka zostanie zacieniona – np. liściem, exkrementem ptaka lub kurzem – przestaje producować energię. Nie przestaje jednak funkcjonować w całości; staje się „obciążeniem” w obwodzie. Pozostałe komórki przeprowadzają prąd przez tę zacienioną komórkę, a energia jest rozpraszana w postaci ciepła. Lokalne temperatury mogą przekraczać 80 °C, co powoduje dalsze uszkodzenia: izolacja (zwykle zrobiona z folii EVA) rozkłada się, złącza ze srebrem się rozluźniają, a sama komórka degraduje.

Dwa czynniki wpływające na działanie modułów są tak samo istotne jak sam fakt zacienienia:

  1. Jakość komórek: Komórki z nierównomiernym rozłożeniem materiału lub nieprawidłowym złączeniem charakteryzują się większym oporem wewnętrznym i przegrzewają się pod normalnym oświetleniem. Zgodnie z ogólnie przyjętą zasadą w branży komórki z wadami powstają „gorące punkty” znacznie częściej niż zdrowe komórki (mniej więcej 3–5 razy częściej).
  2. Konstrukcja modułu: Mieszanie modułów z różnych partii lub specyfikacji, a także stosowanie modułów z przekroczonymi wymaganiami, powoduje nierównomierne rozdzielanie prądu, co zwiększa ryzyko, że jedna komórka stanie się „slabym ogniwem” w całym obwodzie.

Czemu panele z połowicznymi komórkami oraz panele bifazowe lepiej tolerują zacienienie?

Nie wszystkie panele tracą tę samą ilość energii, gdy jeden z ich narożników znalazzie się w zasłoni.

– Moduły typu „półkomórki” rozdzielają każdą komórkę na dwie części i połączają je w parach paralelnie. To zmniejsza opór elektryczny, a negatywny wpływ zasłony ogranicza się do mniejszej części całego modułu. W przypadkach, gdy częściowa zasłona jest nieunikniona (np. słup znajdujący się obok rosnącego drzewa lub panel skierowany na południe w zasolonym klimacie), zalecamy używanie modułów typu „półkomórki” zamiast modułów typu „pełna komórka”. – **Moduły z dwoma szklanymi warstwami” wykorzystują również światło odbite od drugiej strony panelu, co częściowo kompensuje straty spowodowane zasłoną z frontu. Dodatkowym plusem jest wzmacnienie konstrukcji – dwie warstwy szkła zwiększają wytrzymałość panelu i zmniejszają ryzyko powstania lokalnych punktów nadmiernego nagrzewania, typowych dla tańszych rozwiązań.

Żaden z tych rozwiązań nie eliminuje zupełnie negatywnych wpływów zasłony na wydajność paneli. One jedynie zmniejszają tę negatywną skutków, ale nie eliminują jej w całości.

Błędy, które wciąż występują w projektach paneli niezależnych od sieci elektrycznej

Oryginalna wersja tej strony polecała czytelnikom doboru odpowiedniej wielkości modułów słonecznych tak, aby ich napięcie odpowiadało przedziałowi napięć obsługiwanemu przez układ MPPT (Maximum Power Point Tracking) włącznika. Oświetlenie działające poza siecią nie wykorzystuje włącznika; w systemach z połączeniem typu DC napięcie na modułach musi znajdować się w oknie obsługiwanym przez kontroler ładowania – urządzenie, które reguluje proces ładowania energii z paneli słonecznego do akumulatora. Jeśli ten parametr nie zostanie dobrze ustalony, panel będzie pracować poza swoim maksymalnym punktem mocy, co na wykresie wydajności będzie wyglądać identycznie z problemem zacienienia.

Taka korekcja ma istotne znaczenie w praktyce: gdy klient zgłasza, że panel nie pracuje optymalnie, pierwszą rzeczą, którą sprawdzamy, jest napięcie maksymalnej mocy panelu (Vmp) w porównaniu z parametrami kontrolera MPPT, a nie warunki pogodowe. Nasz kalkulator doboru kontrolerów dokonuje tego porównania w ciągu kilku sekund i wykrywa niezgodności pomiędzy parametrami modułów, zanim problemy staną się poważnymi naruszeniami w działaniu systemu.

Co sprawdza nasza inspekcja podczas przyjęcia produktu:

Najtańsze jest zapobieganie problemom z modułami elektronicznymi, zanim zostaną przykręczone do odpowiednich elementów konstrukcji. Podczas naszych inspekcji każdy lotek modułów przechodzi testy metodą elektroluminescencji (EL) – testy przeprowadzane w ciemnej sali, podczas których każdy moduł jest sprawdzany pod wpływem prądu i wykrywają się wadы, np. pęknięcia elementów wewnętrznych modułu czy „martwe” obszary, które nie są widoczne przy normalnym oświetleniu. Moduły z takimi wadami nigdy nie trafiają do procesu montażu. Ponadto moduły są porównywane na podstawie pomiarów prądu przepływającego przez nie, a nie tylko według nazw umieszczonej na nich tabliczce; tolerancje w produkcji mogą doprowadzić do nieszczęśliwych zbiegów w wartościach prądu.

Rozkład konserwacji, który faktycznie sprawdza się w praktyce

W przypadku już zainstalowanych elementów konstrukcji rozkład konserwacji jest krótki i niezbyt atrakcyjny pod względem formy prezentacji…

  1. Czyszczenie panelu według ustalonego cyklu: Co miesiąc w zasiedlonych, kurzowych środowiskach; co kwartalnie w zwykłych środowiskach. Zwróć uwagę na szczeliny pomiędzy komorami panelu – tam mogą zbierać się exkrementy i kurz, powodując uszkodzenia na tych komorach.
  2. Ponowne przykręcenie elementów ramy po pierwszym sezonie burz, a potem co roku. Luźne zaciski mogą zmienić ustawienie panelu i doprowadzić do pęknięć jego krawędzi.
  3. Inspekcja po gradobiciu lub intensywnych deszczach: Grad powoduje pęknięcia na panelach; sprawdź, czy wszystkie elementy ramy są dobrze przykręcione, a także połączenia w oprawach elektrycznych. Nawet najmniejsze pęknięcia mogą stać się źródłem problemów w następnym sezonie.

Jedno ważne ograniczenie: częstotę czyszczenia należy ustalić na podstawie lokalnych warunków (ilości kurzu, wpływu ptaków itd.). W pierwszym roku eksploatacji nie można polegać wyłącznie na informacjach z instrukcji producenta. Zarejestruj faktyczną ilość spadających kropel wody i na tej podstawie ustalij odpowiedni cyklus czyszczenia.

Co na tej stronie nie jest opisane:

Na tej stronie nie znajdziesz szczegółowych instrukcji dotyczących konserwacji paneli solarnych w środowiskach z dużym naciskiem zewnętrznych czynników (grad, deszcze itd.), ani informacji o sposobach rozwiązywania potencjalnych problemów pojawiających się w trakcie ich eksploatacji.

Ta strona dotyczy metod zapobiegania awariom w modułach złączonych typu DC, używanych w słupach świetlnych na energię słoneczną oraz innych systemach oświetlenia niezależnych od sieci elektrycznej. Nie obejmuje ona instalacji fotowoltanicznych o mocy w megawatach, systemów sterujących położeniem paneli słonecznych ani inwerterów typu „string” połączonych z siecią – różne architektury, różne typy awarii. Jeśli chcesz samodzielnie dobrać rozmiary panela i akumulatora potrzebnego do urządzenia, zacznij od naszego kalkulatora do wyboru odpowiedniego kontrolera; jeśli kupujesz gotowe urządzenia, linia słupów świetlnych na energię słoneczną typu „all-in-one standardowo wyposażona jest w moduły z połowiczną liczba komórek słonecznych oraz zestawy paneli skomponowane w fabryce.