Pożary baterii litu
-- co pomaga, a co nie
Pożary baterii litu
-- co pomaga, a co nie
Pożar baterii litu nie jest zwykłym pożarem, który można ugasić – to proces chemiczny, który sam się rozszerza. Gdy rozpocznie się proces termicznego wybuchu („thermal runaway”), bateria generuje ciepło i łatwopalne gazy, a temperatura w jej wnętrzu może przekroczyć 600°C w ciągu kilku sekund. To jedno z najważniejszych faktów, które wyjaśniają wszystkie zasady dotyczące gaszenia takich pożarów: dlaczego gaśniki z CO₂ nie są skuteczne, dlaczego woda może pomóc, a także dlaczego pożar, który na pierwszy rzut oka wygląda na ugasięty, może się ponownie rozpocząć nawet po godzinach.
Proces termicznego wybuchu to seria zdarzeń, które powodują kolejne problemy w strukturze baterii: jakiś czynnik podnosi temperaturę; ciepło przyspiesza rozkład elektrolitu; rozkład elektrolitu wyzwala jeszcze większą ilość ciepła i łatwopalnych gazów. Ten cyklus się sam powtarza, doprowadzając do wycieku gazu z baterii lub do jej zapalenia.
Czynniki, które mogą doprowadzić do termicznego wybuchu (w przybliżenym porządku częstoty występowania):
– Nadmierna cena lub nieodpowiedni akumulator do ładowania: Nieskazalna wartość napięcia lub prądu może przekroczyć dopuszczalne granice, co doprowadzi do uszkodzenia baterii. Incydenty związane z procesem ładowania stanowią najczęściej występującą przyczynę pożarów baterii litu. – Fizyczne uszkodzenia: Uderzenia, przecieki lub zgniecenia mogą uszkodzić wewnętrzne elementy baterii, powodując przepływ prądu i powstanie iskry. Podobne problemy mogą wystąpić w przypadku upadku baterii z narzędzia elektrycznego lub przejeżdżenia nad pakietem baterii z e-bike’a. – Wysoka temperatura otoczenia: Ciepło przyspiesza procesy chemiczne w baterii, nawet jeśli ona jest w stanie technicznie sprawnej. Bateria umieszczone na desce rozdzielczej w samochodzie w porze letniej może się poddać degradacji bez żadnych innych poważnych uszkodzeń. – Starość: Z upływem czasu wzrasta wnętrzne opór baterii, a jej zdolność do radzenia sobie z nagłymi zmianami temperatury spada. Baterie na końcu okresu życia mogą zachowywać się niepewnie, choć wcześniej funkcjonowały bez problemów.
Istnieją trzy główne powody, które pogorszają skuteczność standardowych gaśników w takich sytuacjach:
Czwarty problem stanowi sama substancja, z którą pracuje akumulator – podczas spalania wytwarzane są toksyczne gazy, w tym monoksyt węgla i fluorowodór. Fluorowodór może być niebezpieczny dla osób interwenujących; konieczne jest zachowanie odległości oraz stosowanie odpowiedniej ochrony oddechowej.
Tylko skuteczne metody, które obejmują zarówno gaszenie zewnętrznych płomieni, jak i ograniczenie dalszego rozprzestrzeniania toksyn, mogą zapobiec powtórnym incydentom.
| Metoda | Co robi | Co nie robi | Najlepsze do |
|---|---|---|---|
| Woda (w dużych ilościach) | Usuwa ciepło szybciej, niż reakcja ją wytworza | Nic nie robi – to jedyna metoda, która faktycznie hamuje rozszerzanie się pożaru | Małych komórek; chłodzących pakietów dowolnej wielkości |
| Dodatek typu „enkapsulanta” | Chłodzi szybko i umożliwia zamknięcie łatwopalnych par | Nie jest samodzielnym środkiem gaśącym | Pożarów, w których woda sama w sobie mogłaby doprowadzić do rozprzysypania palącego się elektrolitu |
| Aerosol (na bazie potasu) | Przerwa łańcuch chemiczny reakcji w ciągu sekund | Mały efekt chłodzenia; konieczna ostrożność, gdyż pożar może się ponownie rozpalić | Zamkniętych urządzeń, pomieszczeń magazynowych |
| Koczek pożarowy | Blokuje płomień i promieniowanie ciepła | Nie hamuje wewnętrznej reakcji chemicznej | Małych pożarów; służy jako pomoc przy ewakuacji lub chłodzeniu |
Woda, pod względem ilości, stanowi podstawę do gaszenia pożarów. Jedyym sposobem na hamowanie rozprzestrzeniania się ognia jest szybsze odprowadzanie ciepła niż to, co wywołuje reakcja chemiczna. To oznacza konieczność zanurzania urządzenia w wodę lub jego ciągłego chłodzenia, aż dopóki nie stanie się zimne na dotyk – nie dopóki nie ustaną płomienie. W przypadku małych baterii (np. w telefonach lub laptopach) wystarczy zanurzenie je w kubełek z wodą. Jeśli mamy do czynienia z większymi urządzeniami, trzeba traktować proces chłodzenia jako element gaszenia pożaru, a nie jako samodzielne działanie.
**Dodatki typu „encapsulating agents”” to specjalne substancje mieszane z wodą, które szybko odprowadzają ciepło i ograniczają rozprzestrzenianie się łatwopalnych par, dzięki czemu nie dochodzi do ich zapalenia. Dzięki temu zmniejszają się zarówno ilość ciepła, jak i ilość dymu, co jest istotne w przypadku zwykłej wody, która mogłaby doprowadzić do rozszerzenia się pożaru.
**Metoda „aerosol suppression”” polega na użyciu związków na bazie potasu, które wydzielają delikatne cząsteczki, przerywając w ten sposób łańcuch reakcji chemicznej odpowiadający za rozprzestrzenianie się ognia. Te systemy potrafią ugasić pożary jednokomórkowe i wielokomórkowe w ciągu kilku sekund; dlatego są stosowane w zamkniętych urządzeniach i niektórych instalacjach magazynowych. Ich efekty chłodzenia są dużo mniejsze niż w przypadku wody, więc nadal istnieje ryzyko ponownego zapalenia się pożaru.
Ogieńochronne kawałki materiału są tylko tymczasowym rozwiązaniem. Kawałek materiału przeznaczony specjalnie do hamowania pożarów związanych z akumulatorami na bazie litu przyhamowuje rozwój ognia i blokuje promieniowanie ciepła, dzięki czemu uzyskuje się więcej czasu na gaszenie małych pożarów (np. pożarów laptopa lub pakietu z akumulatorami do e-bike’ów). Nie eliminuje jednak źródła problemu, więc służą jedynie jako środek pomocy przy ewakuacji lub chłodzeniu akumulatorów.
. Gdy pożar dotyka stojaka z akumulatorami lub dużego pakietu z akumulatorami, standardową procedurą straży pożarnej jest chronienie otaczających elementów i pozwolenie, by dotknięte akumulatory się wypalili, a przy tym chłodzić sąsiednie elementy. Taką decyzję podejmuje straż pożarna, a nie personel obiektu. Wiedza o tym wcześniej zapobiega impulsowi próbowania gaszenia pożaru, który nie może zostać ugasić.
W naszych ulicznych lampach używamy akumulatorów typu LiFePO₄ (lithium iron phosphate). Wybraliśmy właśnie tę chemię z kilku powodów: temperatura, przy której rozpoczyna się proces niekontrolowanego nagrzewania akumulatora (tzw. „thermal runaway”), wynosi około 270°C w przypadku akumulatorów typu LiFePO₄, w porównaniu z około 150–210°C w przypadku akumulatorów na bazie niklu (typowe wartości w branży, zależne od rodzaju chemii i konstrukcji akumulatora). Akumulatory tego typu nie są odporné na pożar – w żadnym akumulatorze nie ma takiej właściwości. Jednak ta różnica w temperaturach daje nam większą margines bezpieczeństwa, a to właśnie jest kluczowym elementem w zapobieganiu niebezpieczeństwom.
Uwagi dotyczące obsługi baterii:
Co na tej stronie nie jest opisane: Na tej stronie nie znajdziesz informacji dotyczących konkretnych modeli baterii, instrukcji obsługi poszczególnych urządzeń ani szczegółowych wymagań stosowanych w poszczególnych branżach.
Ta strona dotyczy zachowania baterii litu w przypadku pożaru, a także procedur reagowania na takie sytuacje, zarówno dla pojedynczych baterii, jak i dla zbiorników przeznaczonych do użytku przez konsumentów, jak i w środowisku light-commercial. Nie obejmuje jednak projektowania systemów magazynowania energii na poziomie sieci (BESS – Battery Energy Storage Systems), wymagań normy NFPA 855, ani regulacji dotyczących transportu materiałów niebezpiecznych – to są odrębne dziedziny z własnymi normami i wymaganiami. Jeśli chcesz zapoznać się z informacjami na temat wdrożenia zabezpieczeń termicznych w nasze produkty, sprawdź nasz przewodnik dotyczący temperatury otoczenia baterii; jeśli potrzebujesz obliczyć wymagania systemu, skorzystaj z kalkulatora do wyboru rozmiaru baterii.