Jak sprawdzić, czy twoj kontroler jest typu MPPT czy PWM
-- 3 testy
Jak sprawdzić, czy twoj kontroler jest typu MPPT czy PWM
-- 3 testy
Krótka odpowiedź: pomierz napięcie na terminalach panelu słonecznego, gdy panel jest w fazie dużego naładowania. Kontroler typu MPPT (Maximum Power Point Tracking) przekształca napięcie, więc panel pracuje blisko swojego nominalnego napięcia maksymalnego (Vmp) – w przypadku systemu z napięciem 12 V wynik będzie między 18 a 22 V. Kontroler typu PWM (Pulse Width Modulation) połącza panel niemalże bezpośrednio z akumulatorem, więc napięcie na terminalach panelu będzie zbliżone do napięcia akumulatora (z różnicą jednego–dwóch voltów). Jeśli nie możesz dotrzeć do tych terminalów, otworź kontroler i sprawdź, czy znajduje się w nim cewa indukcyjna. Poniżej znajdują się trzy testy, w kolejności preferencji, oraz informacje o tym, co robić z wynikami każdego z nich.
Dwa warunki decydują o tym, czy otrzymane wyniki mają jakieś znaczenie:
Słońce w pełnym blasku na panelu słonecznym: Jeśli ilość światła jest ograniczona, wszystkie wyniki pomiarów będą nieprecyzyzne. Czekaj na jasne, bezprzeszkodne światło dziennego. Bateria nie może być w stanie saturacji: Aby przeprowadzić test na akumulatorze o napięciu 12 V i pojemności 200 Ah, zacznij go w połowie procesu ładowania. W przypadku prawdziwego układu MPPT (Maximum Power Point Tracking) akumulator w stanie saturacji przechodzi w tryb utrzymywania napięcia lub ograniczania prądu; wtedy napięcie na panelu słonecznym rośnie w stronę napięcia otwartego obwodu (Voc), co może wyglądać na pozytywny wynik pomiaru, choć w rzeczywistości tak nie jest. Najpierw rozładowaj akumulator do poziomu 60–70% jego pojemności lub przeprowadź test na początku okresu ładowania. Włącz akumulatora podczas testów w ciągu dnia: Aby prąd wpływający na akumulator wynosił 0 A, upewnij się, że obwód obciążenia jest wyłączony – wtedy cały prąd będzie używany do ładowania akumulatora.
Test 1: Napięcie pracy panelu słonecznego (test trwający 60 sekund) Gdy system jest w fazie aktywnego ładowania pod pełnym słońcem, połącz cyfrowy multimetr między terminale PV+ i PV−:
| Zaobserwacja | Wynik pomiaru na akumulatorze o napięciu 12 V przy napięciu 13 V | Uwaga |
|---|---|---|
| Akumulator hamuje pracę panelu słonecznego** | Napięcie na terminalach panelu wynosi 13–14 V | Patrząc na to, zachowanie układu PWM może wskazywać na problemy |
| Panel utrzymuje swoje optymalne napięcie pracy** | Napięcie na terminalach panelu wynosi 18–22 V (blisko wartości Vmp) | To zachowanie typowe dla układów MPPT |
Ten test jest przeznaczony do urządzeń z zamkniętą obudową (zawierającą elementy elektroniczne w oprawce z żywicy epoksy). Większość komercyjnych sterowników oświetlenia na zewnątrz jest zaprojektowanych z uwzględnieniem wymagań klasy IP67+, więc sama płyta elektroniczna jest niewidzialna; natomiast terminaly są widoczne.
Zachowanie napięcia można imitować, ale nie również zwiększenie prądu. Porównaj prąd wpływający do terminala panelu słonecznego z prądem wychodzącym z terminala akumulatora, używając miernika prądu lub wyświetlacza sterownika:
Konwerter typu MPPT zmienia napięcie na większy prąd, ale moc jest zachowana (z wyjątkiem strat podczas przetwarzania). Jeśli oba prądy wynikają z pomiarów są identyczne, mimo że napięcie na panelu słonecznym przewyższa napięcie akumulatora, to wyniki są niezgodne z prawdą – sprawdź dokładnie umieszczenie miernika, zanim uznać urządzenie za spełniające wymogi.
Jeśli możesz bezpiecznie sprawdzić charakterystyki panelu solarnego na przykładzie małej partii produktów, zanim dokonaz zamówienia większej ilości, to odpowiedź na twoje pytania będzie jednoznaczna. W istocie MPPT (Maximum Power Point Tracker) to układ typu DC-DC, a taki układ nie może funkcjonować bez induktora do magazynowania energii. Induktory mogą mieć jeden z trzech następujących rodzajów:
– Toroidalny kółko magnetyczne (żółte, zielone lub czarne) opasane grubym miedziowym drutem – Wymodelowany, wytrzymały induktor mocy typu SMD – Odkryta, grubościenne miedziana cewka
Dowody potwierdzające tę informację znajdują się na samym panelu: diody służące do prostowania prądu – diody Schottky, diody mocy w obudowach typu TO-220 lub duże diody o dużym prądzie w obudowach typu axial-lead.
Układ typu PWM (Pulse Width Modulation) ma zupełnie inny charakterystykę: nie zawiera żadnego induktora mocy, tylko kilka tranzystorów typu MOSFET, kondensatorów oraz małych, niskonawodnych elementów filtrujących. (Wersja oryginalna tej strony umieściła te informacje w sekcji dotyczącej wymagań dla układów MPPT; teraz je przenosimy do odpowiedniej kolumny.)
Czemu ta różnica w charakterystyce układów ma tak wielkie znaczenie? Gdy podłączasz ten sam panel o mocy 200 W (napięcie maksymalne Vmp = 22 V, prąd maksymalny Imp = 9,1 A) do akumulatora z napięciem 12 V podczas ładowania (napięcie na akumulatorze około 13 V), efektywność działania panelu jest znacznie lepsza w przypadku układu MPPT.
– PWM: Akumulator obniża napięcie na panelu do poziomu około 13 V, więc moc ładowania wynosi 13 V × 9,1 A = 118,3 W. Mniej więcej 81,7 W (40,8% maksymalnej mocy panelu) jest utracone podczas procesu ładowania. – MPPT: Panel utrzymuje swoje optymalne punkty pracy (22 V × 9,1 A = 200,2 W); przy założeniu efektywności konwersji na poziomie 97%, akumulator otrzymuje 200,2 W × 97% ÷ 13 V ≈ 14,9 A.
Ten sam panel, pod tym samym słońcem: prąd ładowania wynosi 14,9 A w porównaniu z 9,1 A – to mniej więcej 63% większy prąd. Dwa ważne uwagi dotyczące tego modelu: wartość 97% jest tylko przybliżeniem, nie wynikiem naszych pomiarów; ponadto w przypadku metody PWM prąd ładowania jest mniejszy ze względu na to, że obniżenie napięcia na panelu skutkuje zmniejszeniem jego maksymalnej mocy. Rzeczywiste różnice w parametrach panelu w porównaniu z modelowymi wynikami są zwykle większe, a nie mniejsze.
Rozwiązania z użyciem połączeń w seriach pogorszają problem niezgodności napięć. Projektanci połączają dwa panele w seriach, tworząc układ z napięciem 44–48 V – to przyspiesza proces ładowania w warunkach słabego oświetlenia i zmniejsza straty na linii zasilania (spowodowane efektem I²R). Kontroler typu PWM zmniejsza to napięcie o mniej więcej 70%, co powoduje, że układ nie pracuje na swoim maksymalnym poziomie mocy: układ o łącznej mocy 400 W rzeczywistości wydaje mniej niż 120 W, a blisko 280 W mocy jest utracone wyłącznie z powodu niezgodności napięć. W takiej konfiguracji to, co jest napisane na etykiecie kontrolera, decyduje o tym, czy projekt będzie spełniać wymagania co do czasu działania.
Symptomy występujący w praktyce są zawsze identyczne: żarówki LED o mocy 60 W na tych układach gaśnieją przed świtem, słabną w ciągu drugiej połowy nocy lub w ogóle nie doładowują się do pełna. Przyczyną jest brak wystarczającej ilości energii w akumulatorze – akumulator nie był nigdy naładowany w ciągu dnia. Zmiana kontrolera zwykle jest tańsza niż przeprojektowanie całego układu, ale to dopiero po upewnieniu się, że sam akumulator jest w dobrym stanie (patrz nasz przewodnik dotyczący życia baterii).
Dla wszystkich opraw o mocy powyżej 60 W, działających na modułach o mocy powyżej 200 W, należy dodać następujący punkt do warunków inspekcji:
Jeśli nie chcesz samodzielnie wykonywać tych obliczeń, nasz kalkulator do wyboru odpowiedniego kontrolera pomоже dobrać kontroler pasujący do panelu i akumulatora. Informacje na temat znaczenia etapu konwertowania energii znajdziesz w naszym przewodniku MPPT vs PWM. Każdy egzemplarz z naszej linii sąsiadzkich lamp słonecznych typu „wszystko w jednym“ jest wyposażony w kontroler dokładnie dopasowany do wymagań panelu; typ kontrolera jest jasno wskazany w specyfikacji technicznej. Proszę upewnij się o tym przed dokonaniem zamówienia.
Ten przewodnik dotyczy kontrolerów zasilania połączonych w obwodzie stałym (DC) stosowanych w systemach oświetlenia ulicznego na bazie energii słonecznej oraz w małych systemach niezależnych od sieci elektrycznej. Nie obejmuje architektur zasilania połączonych w obwodzie zmiennostrumennym (AC), mikroinwerterów, kontrolerów hybrydowych do systemów wiatrowo-słonecznych ani inwerterów połączonych z siecią – różnych topologii, wymagających odpowiednich badań i testów.